Абмеркаваньне: кавайныя чыноўнікі
May 7, 2008
Віцебскі фатограф silverrebel засняў чыноўніка з вясёленькім флікерам, які тырчыць з барсеткі. Нечакана яго абвінілі ў фота-мантажы. Аказалася, што на сам рэч фрагмент, які “павялічаны” на фотаздымку з’яўляецца фрагментам іншага здымка. Але зробленыя яны там жа і з розніцай у некалькі хвілін.
silverrebel піша ў by_trash
Зьлева старшыня аблвыканкаму Уладзімір Андрэйчанка, справа — намесьнік старшыні гарвыканкаму Павел Лосіч.
На флікеры апошняга — коцег.
Абмеркаваньне тут.
Тэма: Як размаўлялі Аляксандар Рыгоравіч з Уладзімерам Уладзімеравічам
March 9, 2008
Палітычны гумар набірае абароты: аб чым насамрэч гутарылі Лукашэнка з Пуціным, колькі гадоў было бацьку Лукашэнкі на момант народзінаў сына і як якасьць сувязі можа паўплываць на лёс краіны - чытайце ў дыялёгу Аляксандра Рыгоравіча ды Уладзімера Уладзімеравіча.
Арыгінал допісу:
паводле spadar_tutejshy
На самом деле, прАдАжныЯ апазицыонерчеГи искаверкали суть беседы. А дело было вот как…
– Алё, алё!
– Слушаю.
– Алё!
– Я слушаю. Кто это?
– Алё-о-о! Уладзимир Уладзимиравич?
– Да, а кто это?
– Эта я, Саша!
– Какой Саша?.. А, это вы, Александр Григорьевич! А почему не со своего телефона звоните?
– Са свайво! Эта я проста “Вэлком” прадау, так прышлось на МТС перайци, так у миня номер паминяуся…
– А почему связь такая плохая?
– Так у их жа связь, как у миня министры… Алё, слышна?
– Да, более-менее. А зачем же вы “Велком” продали? Я слышал, что это прибыльное предприятие…
– Так эта, деньги очынь нужны были, вы ж большы ни наливаице…
– В смысле?
– Ну эта, нефци…
– А-а-а… Как вообще жизнь?
– Ничыво, жывём пациху, указы пишым. Вчыра вот “залатую” акцыю атминиу, как вы прасили…
– Очень хорошо. Это правильный шаг.
– Ага, да, правильны… А кахда Дмитры Уладзимиравич к нам прыедзет?
– Дмитрий Анатольевич…
– Да? А я быу увераны, што эта ваш сын… Такой красавчыг…
– Ну что вы, Александр Григорьевич! Он ведь даже по возрасту не подходит!
– Пачыму не падходит? У миня вот ацец, ну, каторы на вайне пагиб, он жа за дзевяць лет да миня пагиб, а у вас можыт наабарот…
– Александр Григорьевич, не мелите чепухи.
– А? Вас ни слышна!
– Я говорю, вы фигню несете, Саша!
– А?! Висьци? А што висьци?
– Фигню, говорю, несете!
– Вайну видзице? А, ну, эта я усигда хатоу, эта я кахда хацице, я ж глауны камандуюшчы… Мы с вами ужэ у адном акопе хнили, пагниём у друхом… А с кем будзим ваиваць?
– Блин! Как можно быть таким идиотом?!
– Ким идзиотам? Эта с Севярнай Карэяй, што ли? Ким, канешна, идзиот, но он жа наш идзиот, Уладзимир Уладзимиравич… Хаця, если вы настаиваице, то канешна… Мальцау, идзи сюда!.. Хдзе? На стройке? На какой стройке, я ж туда Наумава паслау, а Мальцау должан правяраць работу филармонии! Распусьцились тут… Што?.. Ни слышна?.. Ушы нада чысьциць с мылам патаму шта! С кем прыходзицца работаць, есьли б вы знали, Уладзимир Уладзими…
– Уважаемый абонент! Баланс вашего счета составляет две тысячи сто пятьдесят рублей. Во избежание блокировки, пожалуйста, внесите платеж.
– Какой платёж?! Я тока учыра палажыу дваццаць тысяч! Наумау, падлец, апяць на арэну бабки сняу, а миня ни прыдупрыдзиу… Уладзимир Уладзимиравич, вы ишчо тут?
– Пи-и-ип, пи-и-ип, пи-и-ип…
– Вот жэ ж, казёл рыжы…
– Пи-и… Что? Не понял.
– Алё! Уладзимир Уладзимиравич! Гаварыце громчы, вас ни слышна! Алё! Алё-о-о!!!..
Тэма: Паэма “Рыгорыч-Прынц Аццкі”.
March 2, 2008
Арыгінал допісу ў блогу pravincyjal:
“РЫГОРЫЧ - ПРЫНЦ АЦЦКІ”
Маналог Гарына Рыгорыча, Прынца Аццкава
Быць ци ня быць - вот в чом вапрос;
что лучше для ПэПэ эРБэ – церпеть
народа недовольство
иль, на Валодзю положась,
пакончить с ними всеми сразу?
А можа умерэць,
ну как-бы пашуциць,
И пасматрэць,
кто радавацца будзет?
А позжэ вдуг васкрэснуць.
Я ведзь магу.
Скажы мне Виця, чэм я хужэ Бога?
Я ж тожа за Саюз… душы и цела.
Чтоб в чэлавеке все прыкрасно было.
Глаза, харакцер и усы.Но пачэму завистникав так многа?
Их всех не расстрэляць, и ртов им не закрыць.
А хто ацэнит прэзидзенскае стрэмленьне
Затычкай в каждай бочке быць?
Ведзь без меня ани ж как дзеци!
Ня смогут дажа бульбу перабраць.
А если НАТА? Ну, а если дождзь ци вецер?
Хто словам абагрэе, хто саветы дасьць?
Усегда, увездзе я успеваю,
Дзе просюць, дзе ня просюць - Там я есьць.
Шампанскава дзицям я наливаю,
И яйца в каждом доме есьць.Но как мне выдзержаць все эта?
Ишчо Гаагай сволачы гразят.
Ва мне ведзь умерла душа паэта.
И Нобелям меня не наградзят.
Хто, как ни я церпел удары дземакратав,
В пагранвайсках, в савхозе, на пасту.
Я помню годы трудныя, времен глумленье,
Прэзренье гордых, прицесненье умных,
Всех цех, кто не любил Саюз и руских.
Я дзелал все, штоб врэмя задзержаць.
Прадлиць на миг, кароткий, сладкий.
Ту власьць, што палучыл абманам.
Но так, как трусами нас дзелает сознанье,
Што нужна будет даць в конце атвет.
И цяжким грузам на сущэстваванье лажыцца
бледность мысли - УСЕ, ПРЫШОЛ КАПЕЦ!
Все важныя, глубокия зацеи меняют направленье
И церают смысл. Все, ужэ ципер - малчанье…
О, пракурор…
В томах бесчысленных моего дзела, ты помяни грехи.
Спасылаюцца:
aliaksei
abrykos
palitekanom
«Это суд, деточки, здесь могут и убить».
December 25, 2007
Сумна жартуюць блогеры фантаз’юючы на тэму праблем наступнага 288 года.
—
ЧЕРНЫЙ ЮМОР. В ТОЧКУ:
“Итак, новость из 2008 года.
При попытке приблизиться к зданию суда был расстрелян адвокат задержанных филателистов, собравшихся более чем втроем на улице. Походка адвоката показалась милиции подозрительной и оскорбляющей суд. За что адвокат был немедленно и расстрелян.
Как эту новость прокомментируют набежавшие в ЖЖ прокремлевцы?
«Адвокат знал, на что шел. Сейчас всех адвокатов могут расстреливать».
«Это ложь. Расстрелян, это когда стоит у стенки и его по приговору суда расстреливают. А тут были просто выстрелы спонтанные. Он застрелен, а не расстрелян. Как всегда демократы лгут и все перевирают».
«А чего он туда один шел? Почему без свидетелей, охраны и телекамер?»
«В стране тысячи людей на подходе к судам расстреливают и ничего, молчите. А как адвоката расстреляли, так подняли вой на весь мир».
«В стране других проблем, что ли нет? Вон в Приморье японцы рыбу нашу незаконно вылавливают. Почему вы об этом молчите, а об адвокате кричите?».
чытаць далей

